viernes, 11 de septiembre de 2009

Con sentido del humor.

Hace años que conozco a Tony, siente un terrible, un profundo afecto por mi ciudad, adora Sevilla y siempre que ha podido se ha escapado unos dias para poderlos disfrutar por aquií Yo creo que la luz del sur tiene en él el mismo efecto que una bombilla en una polilla. Es curioso lo que pasa entre nosotros, no nos hemos visto en persona durante todo este tiempo, nos hemos cruzado, hemos advertido de nuestra presencia al visitar la ciudad del otro pero nunca ha llegado a ocurrir tener al catalán delante de mi con uno de sus trajes impolutos y alguna corbata chillona que le diera un toque de color a su apariencia seria de hombre de leyes. Lo conocí cuando aun no sabia nada de Lorenzo Quinn y desde entonces éste siempre se me parecio a Tony. Me puso al tanto de su vida, de su familia de su trabajo y me hizo participe de su todo sin estar allí pero de una forma tan generosa que cuando lo tenia delante en cámara era como si acabaramos de haber desayunado juntos.
Ha estado en momentos muy buenos de mi vida y en otros que no lo han sido tantos pero siempre siempre tratando de ayudar y apoyarme y ponerse en marcha de la mejor manera que podia, ofreciendo todo lo que se pueda ofrecer.
En estos dias me ha mandado un video para verlo en el desayuno y empezar el dia con unas risas.

Jo no sabria com agrairte tot el teu suport, afecte i comprensió durant tots aqueste anys. m'agradaria dirte que m'assec molt orgullós per tenirte en la meva vida. un peto enorme, el teu nen d'ulls verds.



No hay comentarios: